ياليل طويل بقلم فهمي علي

رافض يسيب قمره البرئ
بين النجوم يطرح رضا
مسجون فى خوف من جوا خوف
ناسى يشوف م المبتدا
كان ذنبه ايه هذا القمر
مسجون وحيد وسط الفضا
و السكة بتطول عليه
من غير دليل .. على غير هدى
كما ذنبه ايه لما فى عينيه
الضحكة تصبح مشكلة
و يتوه برغم الامتثال
لحاجات كتير متلتلة
مش راح مطيع عند النجوم
و سمع كلامك و انتهر
كان اصله نور مليان سرور
و بيحضن الشوق و السهر
اجرم فى ايه ؟.. تقسى عليه
و تكتفه زى السجين
طب يعمل ايه و القيد عنيف
يسأل عليه فى الضلمة مين ؟
يا ليل كفاية ... وجعتنى
كم سيبتنى ... محروق اوى زى القمر
و حرمتنى من طيف حبيب
من همسة منه فى السحر
ضمة امان ... و انسانى فيه
خد منى كل الدنيا دى
و ادينى نظرة من عنيه