الشاعر جمعه الجر ...مانيش قديس...

مانيش قديس ولا راهب..

ولا كان قلبى محرابك...ولا عاشق بقضى الليل..

بالشوق سهران على بابك...

لكن فى العشق بتهجى..

وخايف انكوى بناره..

وبتمنى اكون فى الهوى ليكى..

حبيب من ضمن أحبابك...

تضمينى فى حضنك أتعلم..

اكون ف الهوى فارس...

اترهبن جوا محرابك واكون لعنيكى 100فارس...

واحلف لدنيا بهواكى..

وابيع العمر فى هواكى...

اسبق زمانى أحميكى..

لو غدر الدنيا يوم صابك...

الله لو مره تضمينى..

وترمينى فى قلب أحضانك...

وتسقينى وتروينى..

مااشبع من شهد انهارك...

ولو كان لى فى الهوى خيره..

اكيد بالقلب اختارك...

لكن مكتوبلى أعيش احبى..

يشيب شعرى على اعتابك...

صدقينى فى يوم هيحصل..

أنى أسكن جوا قلبك...

وانى افوت الخوف واجيلك..

وانى أاقضى العمر جانبك...

واعدى بيكى سنين عذابى..

واخطى فوق كل الحدود..

صدقينى عشانك أنتى..

يضيع عمرى فدا ترابك...

          جمعه الجر